تبلیغات
graffiti - مشکلات گرافیتی در ایران

ا

graffiti
تقدیم به کسانی که دیوار ها را رام خود کردند و دیواری سرد و خاموش برایشان بزرگ ترین هدیه است تا آنها بتوانند با عشق و هنر خود دیوار را جزیی از روح خود کنند


¿مشکلات گرافیتی در ایران
جمعه 28 دی 1386

امروز میخوام یه مقاله که درباره گرافیتی نوشتم رو بزارم

قسمت اولش درباره خودمه و قسمت دوم درباره مشکلات گرافیتی در ایرانه

اگه وقت ندارید لطفا صفحه رو ذخیره کنید واونو کامل بخونید

پس برای دیدنش به ادامه مطلب برید

می خوام یه چیزهایی رو بگم که از وقتی که با گرافیتی آشنا شدم رو دلم مونده پس بهتره که با مقدمه ای از خودم جلو برم :

من اسمم حمید هست و همین جور که میبینید ملقب به (تریس) هنوز گروه تشکیل ندادم ولی به فکرش هستم تو زادگاهم آبادان زندگی می کنم اما تقریبا همه گرافیتی ها رو تو شهرهای دیگه کشیدم شروع آشنایی من با گرافیتی رو کامل یادم نمیاد اما تقربا سه سال پیش با هنر چاپ روی پارچه از طریق اینترنت آشنا شدم یه چند وقتی روی لباس های خودم چاپ می کردم تا تقریبا دو سال نیم پیش اول با استنسیل بعد با گرافیتی آشنا شدم تا چند وقت مشغول یاد گرفتن و تمرین بودم و معمولا به خاطر باز شدن فکرم طرح های بزرگان رو کپی می کردم و تو بلک بوکم میکشیدم و بلک بوکم به 90 صفحه رسید البته تو این مدت کار های دیگری هم کردم که به نظرم جزو اولین تو ایران بودم مثل اینکه تونستم یه گالری 14000 عکسی از گرافیتی رو جمع کنم و تونستم شبیه ساز گرافیتی رو که اون موقع پولی بود رو بخرم و یه مجموعه از 60 فیلم کوتاه و 9 فیلم بلند که عمویم از آمریکا برام فرستاده بود رو در باره گرافیتی جمع کنم اما میدونستم که اگه بخوام پیشرفت کنم نباید کارهام رو جایی که دور از انظاره بکشم و اینجوری تمرین کنم و از طرف دیگه با توجه حساسیت هایی که اون موقع تو خوزستان و مخصوصا اهواز و آبادان بود نمیشد که علنی کار کرد و اگه هم تو شب می خواستم کار کنم اگه می گرفتنم دیگه واویلا بود پس ترجیح دادم که برا مدتی کنار بکشم وکارهام رو به جاهایی مثل خرابه ها و دیوارهای دور از دیدی مردم باشه بکشم اما در ماههای اخیر کم کم گرافیتی هام رو توی خیابون های شهر های مختلف کشیدم مخصوصا تابستون که اصفهان بودم.


با توجه به اینکه من گرافیتی رو تقریبا از طریق فیلم ها خارجی یاد گرفتم ترجیح دادم توی یه مقاله درباره گرافیتی در ایران صحبت کنم و در صورتی که شما هم نکته ای دارید لطفا بگویید تا با اسم خودتون اصلاحات رو انجام بدم

گرافیتی یه هنر نو پا است که در سال های اخیر با توجه به اینکه ما کارمون اینه که از غرب تقلید کنیم پس از رپ بهش احساس نیاز شدید شد.

علاقه مندان از دو راه اصلی وارد این هنر شدند که یه راهش از طریق رپ بود و راه دیگش مثل خودم هنرهای جانبی البته راههای دیگه مثل سفر های خارجی هم یکی دیگه از روش هاش بود.

معمولا بعد از آشنایی با گرافیتی افراد چهار دسته میشن:

یک:دسته ای که که مثل خودم ترجیح میدن که تمام کار رو یاد بگیرن و به عنوان یه گرافیتیست مستقل عمل کنند

دوم:گروهی که گرافیتی رو برای تبلیغ گروه رپ خود می خوان و به طور کامل گرافیتی رو یاد نمی گیرن (البته رپ و گرافیتی کاملا به هم جوش خوردن)

سوم:گروهی از افراد که کار رو ادامه نمی دن و فقط برای ثابت کردن اینکه ما هستیم چندتا گرافیتی کاملا ساده و اماتوری میکشن (این گروه بعدا یا جزو گروه یک میشن یا چهار)

چهارم:گروهی که شرایط اساسی گرافیتیست شدن یعنی شهامت و ماجراجویی رو ندارند و از خیرش میگذرن

حالا بحث ما در باره گروه اول است که معمولا افراد کمی رو شامل میشه و اگه در وب جست وجو کنید اونایی که حضورشون رو علنی کردن به تعداد انگشتای دست هم نیستن پس همین از همین شواهد برمیاد که گرافیتی یه هنر نوپا در ایرانه که کم کم داره رشد میکنه البته به این تعداد در حال افزودنه ولی متاسفانه در این چند وقت چند تا از گروه های قدیمی دیگه کار نمی کنند و تا اونجا که من می دونم دیکه گرافیتی نمی کشن که امیدوارم مشکلاتشون حل بشه و دوباره رو کار بیان.

حالا از اونجا که بحث مشکلات شد درباره مشکلات گرافیتی صحبت می کنم:

مشکلات این هنر به سه دسته تقسیم می شود:

1-مشکلات اجتماعی 2-مشکلات فردی 3-مشکلات ابزاری

1-مشکلات اجتماعی : این گونه مشکلات اغلب از طریق پلیس و مردم بوجود میاد - پلیس با توجه به اینکه وظیفش اینه و مردمی که دوس ندارن دیوارهای خالی شهرشون پر بشه

2-مشکلات فردی :این مشکلات هم یا به سبب کمبود پوله و یا شخصی که مدتی گرافیتی کشید دیگه گرافیتی روحش رو راضی نمی کنه و کنارش میزاره

3-مشکلات ابزاری:مشکلاتی که به سبب عدم وجود امکانات به وجود میاد و شخص به دلیل نداشتن نوآوری کافی به دسته دوم می پیونده

لطفا اگه نظری دارید بگویید تا این مقاله کامل شود

ادامه داره....

البته اینگونه مشکلات در کشور های غربی وجود نداره مثلا اونها معمولا اسپری ها رو از فروشگاه های زنجیره ای می دزدن یا برای هیجان بیشتر روی قطار یا مترو گرافیتی میکشن و یا امکانات به اندازه کافی وجود داره مثلا کمترینش همین سر های اسپری که در اندازههای قطر مختلف وجود داره ولی در ایران وجود نداره و باعث میشه کیفیت کار ها کم بشه و یا در کشورهایی که گرافیتی اونا پیشرفت کرده گرافیتیست ها معمولا با هم رقابت دارن و همین رقابت باعث به وجود آمدن نوآوری شده و هنر آنها پیشرفت کرده ولی در ایران این رقابت به طورعمده وجود نداره و یا اگر هم هست تو تهرانه و توی بقیه شهرها نیست. البته از مشکلات دیگه سایت هایی مثل( کلاه استدیو و زیکزاک) است که فقط به گرافیتیست هایی که در تهرانند اهمیت میده و با توجه به اینکه این دو سایت از سایت های اصلی اند که دارن گرافیتی ایران رو به مردم میشناسونند باعث شدن که گرافیتیست هایی که در شهرهای دیگه اند کمی مایوس شوند.

نوشته شده در جمعه 28 دی 1386 و ساعت 03:01 ق.ظ توسط : trace